"วังหน้า" หรือ พระราชวังบวรสถานมงคล ถูกสร้างขึ้นพร้อมกับวังหลวง หรือ พระบรมมหาราชวัง ในปี พ.ศ. 2325 โดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท หรือ วังหน้าในรัชกาลที่ 1 โดยสร้างขึ้นทางทิศเหนือของวังหลวง เพื่อเป็นที่ประทับของ "กรมพระราชวังบวรสถานมงคล" หรือตำแหน่งพระมหาอุปราช (รองกษัตริย์) กว่า 200 ปีของสถานที่แห่งนี้ จากป้อมปราการหน้าด่าน สู่หอเก็บขุมทรัพย์ทางปัญญาของชาติ หรือ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ในปัจจุบัน


วังหน้า ยุครุ่งเรือง เป็นดั่งศูนย์กลางอำนาจที่สำคัญ ทั้งกองทัพ และช่างฝีมือ ช่างสิบหมู่ และศิลปินชั้นครู ทำให้ศิลปะวัตถุจากวังหน้า มีความประณีตและเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว พื้นที่เดิมกว้างขวางครอบคลุมไปถึงมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สนามหลวงตอนเหนือ และโรงละครแห่งชาติในปัจจุบัน มีจุดเปลี่ยนสำคัญ หลังจากการเสด็จทิวงคตของ กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ (วังหน้าองค์สุดท้าย) ในปี พ.ศ. 2428 รัชกาลที่ 5 ทรงยกเลิกตำแหน่งวังหน้า และสถาปนาตำแหน่ง "สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร" ขึ้นแทน


.
จุดเริ่มต้นของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 
▪️พ.ศ. 2417 รัชกาลที่ 5 ทรงตั้งมิวเซียมแห่งแรกที่ศาลาสหทัยสมาคม (ในวังหลวง)
▪️พ.ศ. 2430 โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายมิวเซียมมายังวังหน้า ใช้พระที่นั่งศิวโมกขพิมาน พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ และพระที่นั่งอิศราวินิจฉัย เป็นที่จัดแสดง
▪️พ.ศ. 2469 รัชกาลที่ 7 ทรงพระราชทานพระราชมณเฑียรของวังหน้าทั้งหมดให้จัดตั้งเป็น พิพิธภัณฑสถานสำหรับพระนคร
▪️พ.ศ. 2477 เปลี่ยนชื่อเป็น พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ภายใต้การดูแลของกรมศิลปากร


.
ไฮไลต์ในปัจจุบัน เมื่อคุณไปเยือนพิพิธภัณฑ์ฯ 
▪️พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ ที่ประดิษฐาน พระพุทธสิหิงค์ และมีจิตรกรรมฝาผนังที่งดงามที่สุดแห่งหนึ่งในไทย
▪️พระที่นั่งศิวโมกขพิมาน ปัจจุบันใช้จัดแสดงประวัติศาสตร์ชาติไทย
▪️พระที่นั่งอิศเรศราชานุสรณ์ อาคารทรงยุโรปที่ประทับของพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว (วังหน้าในรัชกาลที่ 4)
▪️หมู่พระวิมาน ห้องที่เคยเป็นที่บรรทม ปัจจุบันเต็มไปด้วยโบราณวัตถุ
▪️พระคเณศ ณ ห้องจัดแสดงห้องศรีวิชัย อาคารมหาสุรสิงหนาท เป็นพระคเณศ 4 กร จากจันทิสิงหส่าหรี เกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย ศิลปะชวา อายุช่วงพุทธศตวรรษที่ 15-16 ประติมากรรมจำหลักศิลานูนสูง ประทับนั่งบนบัลลังก์กะโหลกมนุษย์ โดยผู้สำเร็จราชการเกาะชวา ชาวฮอลันดา น้อมเกล้าฯ ถวายรัชกาลที่ 5 เมื่อคราวเสด็จประพาสชวา พ.ศ. 2439